NOTE! This site uses cookies and similar technologies.

If you not change browser settings, you agree to it.

I understand

SDGs for All

SDGs for All is a joint media project of the global news organization International Press Syndicate (INPS) and the lay Buddhist network Soka Gakkai International (SGI). It aims to promote the Sustainable Development Goals (SDGs), which are at the heart of the 2030 Agenda for Sustainable Development, a comprehensive, far-reaching and people-centred set of universal and transformative goals and targets. It offers in-depth news and analyses of local, national, regional and global action for people, planet and prosperity. This project website is also a reference point for discussions, decisions and substantive actions related to 17 goals and 169 targets to move the world onto a sustainable and resilient path.

ลาวเพิ่ม SGD18 เพื่อจัดการกับระเบิดของอเมริกันที่ยังไม่ระเบิด

โดย Kalinga Seneviratne

เวียงจันทน์ (IDN) - การเยี่ยมเยียนของประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา บารัก โอบามาในต้นเดือนกันยายนช่วยเน้นความใส่ใจต่อหนึ่งในอาชญากรรมสงครามที่น่ากลัวที่สุดในประวัติศาสตร์ การทิ้งระเบิดประเทศเอเชียตะวันออกเฉียงใต้เล็ก ๆ ที่ไร้ซึ่งทางออกสู่ทะเลในระหว่างสงครามอินโดจีนในปี 1960 และ 1970 รวมทั้งประชากรขนาดใหญ่และค่าใช้จ่ายในการพัฒนาของตน

ชาวลาวใช้ประโยชน์จากการเยี่ยมเยียนของทั้ง โอบามาและเลขาธิการสหประชาชาติ พันกีมุน สำหรับการประชุมสุดยอด อาเซียน (ASEAN) และ เอเชียตะวันออก (East Asia) เพื่อเริ่มดำเนินการเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืน 18 ประการของตนเองเพื่อลดผลกระทบของสรรพาวุธที่ยังไม่ระเบิด (UXO) ในการพัฒนาและกิจกรรมทางเศรษฐกิจ

SDG 18 คือ ส่วนเพิ่มเติมใหม่ล่าสุดจาก กลุ่มเป้าหมายที่ยอมรับในระดับสากลทั้ง 17 ประการ ซึ่งสร้างใจความสำคัญของวาระ การพัฒนาที่ยั่งยืนใหม่ ที่มีผลตั้งแต่ต้นปี ตามข่าวประชาสัมพันธ์จาก United Nations ใน สปป.ลาว โดย สปป. ลาวร่วมกับรัฐสมาชิกอื่น ๆ ทั้งหมดของสหประชาชาติทั้ง 192 ประเทศเห็นชอบกับ SDG ที่สมัชชาใหญ่ของสหประชาชาติในนิวยอร์ก เมื่อเดือน กันยายน 2015 และได้รุกเพื่อรวมพวกมันเข้าไว้ในแผนและนโยบายระดับชาตินับตั้งแต่นั้น

นายกรัฐมนตรีของลาว ทองลุน สีสุลิด และ พันกีมุน ได้เปิด SDG แห่งชาติของตนเองในวันที่ 7 กันยายน ที่อีเวนท์การประชุมกลุ่มย่อยในระหว่างการประชุมสุดยอด ในการปราศรัยในอีเวนท์นั้น เลขาธิการของสหประชาชาติได้ตั้งข้อสังเกตว่า มากกว่าครึ่งของ การบาดเจ็บล้มตายเป็นสาเหตุมาจาก UXO ในลาวในหลาย ๆ ปีที่ผ่านมานั้นเป็นเด็กโดยบ่อยครั้งจะเป็นเด็กหนุ่ม

“ด้วย SDG 18 เรามุ่งมั่นที่จะกำหนดจุดสิ้นสุดให้กับแนวโน้มที่น่ากลัวนี้เป็นครั้งสุดท้าย ทั้งนี้ผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจจากการปนเปื้อน UXO หมายถึงผู้คนขาดความเชื่อมั่นในความปลอดภัยของดินแดนขอพวกเขาเอง ซึ่งในทางกลับกันนั้นมีผลกระทบเชิงลบในด้านรายได้ของเกษตรกรในชนบท และครอบครัวของพวกเขารวมทั้งขัดขวางการพัฒนาของทั้งประเทศ" พันกีมุนกล่าว

เขากล่าวเสริมว่า “ผมยินดีต่อความมุ่งมั่นของรัฐบาลในการมอบอิสระแก่ผู้คนของตนจาก UXO ด้วยเครื่องมือที่ทรงพลังเช่น SDG แห่งชาติซึ่งที่จะทำให้แน่ใจว่ามีการประสานงานด้วยความพยายามเพื่อให้ส่งผลอย่างเต็มที่”

ลาวมีความแตกต่างในการเป็นหนึ่งของประเทศที่มีการทิ้งระเบิดอย่างหนักหนาสาหัสมากที่สุดในโลก นับตั้งแต่ปี 1964 ถึง 1973 ประเทศค่อนข้างทนทุกข์จากการโจมตีทางอากาศที่หนักหนาที่สุดในประวัติศาสตร์โลก

ในเก้าปี มีภารกิจในการทิ้งระเบิดกว่า 500,000 ภารกิจ โดยส่วนใหญ่เป็นการดำเนินการจากกองทัพสหรัฐที่โยนสรรพาวุธมากกว่าสองล้านตัน หรือเกือบ ๆ หนึ่งตันสำหรับผู้ชาย ผู้หญิง และเด็กทุก ๆ คนของประชากรในขณะนั้น

ส่วนใหญ่แล้วระเบิดพวกนี้เป็นระเบิดลูกปรายสังหารบุคคลที่มีเป้าหมายในการระเบิดหรือส่งผลกระทบหลังจากนั้นไม่นาน แต่อัตราความผิดพลาดตามการประมาณการของสหประชาชาตินั้นอาจสูงถึง 30 เปอร์เซ็นต์ เป็นผลให้ UXO จึงยังคงส่งผลกระทบต่อ 15 ของ 18 จังหวัดหลังสิ้นสุดสงครามกว่า 40 ปี

แบบสำรวจผลกระทบทางสังคมและเศรษฐกิจของ UXO แห่งชาติสร้างขึ้นในปี 1996-97 พบว่า 86 อำเภอจาก 133 อำเภอในประเทศ (หรือ 25 เปอร์เซ็นต์ของทุกหมู่บ้าน) รายงานถึงการปนเปื้อนจาก UXO อย่างต่อเนื่อง

ทั้งนี้โดยประมาณแล้วมี ระเบิดลูกปรายประมาณ 80 ล้านลูกที่ยังคงไม่ระเบิด โดย UXO ทำให้เกิดข้อจำกัดในการเข้าถึงที่ปลอดภัยต่อการทำเกษตรกรรมและที่ดินสำหรับโครงการพัฒนา รวมทั้งการทำการก่อสร้างด้านการขนส่งและโครงสร้างพื้นฐานทางพลังงาน โรงเรียน โรงพยาบาลและการบริการความสะดวกด้านน้ำประปามีค่าใช้จ่ายที่สูงและอันตรายเพิ่มขึ้น ด้วยเหตุผลนี้เองที่รัฐบาลลาวได้กำหนดเป้าหมายการพัฒนาที่ยั่งยืนแห่งชาติของตนเองที่มีเป้าหมาย 18 ประการ

“เราเห็นการบาดเจ็บล้มตายส่วนใหญ่ในพื้นที่ชนบทและท่ามกลางประชาชนที่ยากจนที่สุด นั่นคือการเชื่อมโยงไปสู่ความยากจน” นิลส์ คริสเทนเซน หัวหน้าของ UXO และหน่วยดูแลความยากจน (Poverty Unit) ที่ โครงการพัฒนาแห่งสหประชาชาติ (UNDP) ในลาว ในการสัมภาษณ์กับ IDN-INPS

“นี่คือความท้าทายในตัวมันเองเมื่อคุณทำการพัฒนาในพื้นที่ชนบท อาจมีระเบิดอยู่ใต้พื้นดินเมื่อเกษตรกรทำงานในท้องทุ่งนา     ซึ่งเป็นความเสี่ยงโดยตรงเป็นอย่างมากต่อการดำรงชีวิตของพวกเขา รวมทั้งกิจกรรมการพัฒนา” เขากล่าวเสริม

นับตั้งแต่สิ้นสุดสงครามอินโดจีนในปี 1975 ลาวดิ้นรนที่จะทำให้ที่ดินปราศจาก UXO โดยเริ่มแรก เกษตรกรและชุมชนที่ได้รับผลกระทบทำด้วยตนเองด้วยความเสี่ยงต่อชีวิตของพวกเขาเป็นอย่างยิ่ง

ความช่วยเหลือขององค์กรการกุศลระหว่างประเทศและองค์กรพัฒนาเอกชนระหว่างประเทศ (NGO) ที่มีความชำนาญมาหลังจากนั้นเพราะว่าสงครามเกี่ยวกับลาวนี้เป็นที่รู้จักกันในฐานะ “สงครามลับ” ของเพนตากอน ที่ถูกเก็บซ่อนไว้จากสื่อต่างประเทศ แม้แต่ประชาชนอเมริกันเองส่วนใหญ่ก็ไม่ทราบถึงอาชญากรรมสงครามที่กระทำโดยรัฐบาลของพวกเขาที่เป็นการคาดคะเนที่จะยับยั้งเส้นทางลำเลียงของเวียดกงผ่านลาวไปยังเวียดนาม

ในปี 1996 รัฐบาลลาวที่มีการสนับสนุนจาก UNDP ได้จัดตั้งผู้ดำเนินการระดับชาติเพื่อระบุถึงปัญหาของ UXO ที่เหลืออยู่ สิ่งนี้กลายเป็นแกนหลักของความพยายามของประเทศในการกำจัดตนเองจากเศษซากแห่งสงคราม เมื่อ 20 ปีที่ผ่านมา UXO ในประเทศลาวได้กวาดล้างที่ดินไปกว่า 300 ตารางกิโลเมตรเพื่อการใช้งานที่ปลอดภัย ได้ทำลาย UXO ไปมากกว่า 1.3 ล้านลูกและได้เยี่ยมเยียนหมู่บ้านกว่า 11,000 ครั้งเพื่อสอนชุมชนเกี่ยวกับความเสี่ยงของระเบิดที่ยังไม่ระเบิด

“SDG 18 มอบเป้าหมายในการทำงานต่อที่ชัดเจนให้กับเรา” คริสเทนเซน สัญชาติเดนมาร์กระบุ “เราได้พยายามที่จะกำหนดเป้าหมายที่ทะเยอทะยาน เพื่อยกตัวอย่าง เราต้องการที่จะลดการบาดเจ็บล้มตายสู่ระดับที่ต่ำที่สุดที่จะเป็นไปได้”

เขาชี้ให้เห็นว่ามีการบาดเจ็บล้มตายในลาวทุก ๆ ปี “ผมเชื่อว่าปีนี้มีมากกว่า 40 คนแล้ว... เราต้องการทำงานต่อเพื่อที่จะบอกได้ว่าไม่ควรมีการบาดเจ็บล้มตายใด ๆ อีก” เขากล่าวเสริม

ในระหว่างขั้นตอนแรกของการดำเนินการ SDG 18 นั้น รัฐบาลลาวได้วางแผนที่จะดำเนินการด้านแบบสำรวจแห่งชาติที่ครอบคลุมของการปนเปื้อน UXO ซึ่งจะช่วยกำหนดเป้าหมายการทำงานที่ชัดเจนในพื้นที่ที่มีความเสี่ยงสูงและลดจำนวนของผู้บาดเจ็บ

ความท้าทายของ UNDP และรัฐบาลลาวคือการจัดลำดับความสำคัญของพื้นที่ที่พวกเขาจำเป็นต้องทำงาน คริสเทนเซนระบุ “หากเราพบว่าการปนเปื้อนนั้นมีขนาดใหญ่ ใกล้กับหมู่บ้าน เราจะต้องจัดลำดับความสำคัญในส่วนนั้นมาก่อนที่จะไปยังส่วนของภูเขาซึ่งไม่มีใครอาศัยอยู่” เขาอธิบาย “ลำดับความสำคัญคือที่ที่ผู้คนอยู่อาศัย ที่ที่พวกเขาดำรงชีวิต ที่ที่การปนเปื้อนมีความเสี่ยงต่อชีวิตมนุษย์ กิจกรรมของมนุษย์”

ภาคส่วน UXO ที่มีการสนับสนุนจาก UNDP ได้ปรับใช้แนวทางแบบสำรวจ UXO ตามจากหลักฐานใหม่ในปี 2015 ซึ่งมีผลต่อจำนวนระเบิดลูกปรายที่กำจัดได้ต่อเฮกตาร์ของที่ดินที่เพิ่มขึ้นเป็นอย่างมาก จากระเบิดลูกปรายที่น้อยกว่า 7 ลูกต่อเฮกตาร์ในปี 2014 เป็นระเบิดลูกปรายมากกว่า 22 ลูกต่อเฮกตาร์ในปี 2015

แนวทางแบบสำรวจใหม่ได้นำมาซึ่งการปรึกษาหารือกับชุมชนเพื่อระบุถึง UXO ที่ทราบทั้งหมดในและรอบ ๆ หมู่บ้าน ตามด้วยแบบสำรวจทางเทคนิคเพื่อสร้างขอบเขตของพื้นที่อันตรายที่ได้รับการยืนยันแต่ละพื้นที่ ซึ่งจากนั้นจะได้รับการกรอกเข้าฐานข้อมูลระดับชาติและได้รับการจัดลำดับความสำคัญเพื่อการกวาดล้าง

คริสเทนเซนระบุว่าการรับเทคโนโลยีที่เหมาะสมในการทำงานในภูมิประเทศที่ยากลำบากคือความท้าทายที่ใหญ่ที่สุดสำหรับโครงการการกวาดล้าง UXO ในลาว “เราจำเป็นต้องตรวจสอบเส้นผ่าศูนย์กลาง UXO ลงไปถึง 25 ซม.” เขากล่าว “เราต้องการความหลากหลายของอุปกรณ์ เพราะว่ามันทั้งหมดขึ้นอยู่กับภูมิประเทศ โดยในดินของบริเวณดังกล่าวนั้นยากสำหรับการทำงานของอุปกรณ์”

ลาวยังเป็นผู้ให้การสนับสนุนชั้นนำสำหรับการประชุมเกี่ยวกับระเบิดลูกปรายซึ่งเป็นข้อตกลงระหว่างประเทศที่มีผลบังคับใช้ในปี 2010 ที่กลุ่มรัฐที่เต็มใจปฏิบัติเพื่อกวาดล้างพื้นที่ที่ปนเปื้อน โดยทำลายคลังอาวุธและให้ความช่วยเหลือต่อเหยื่ออุบัติเหตุระเบิดลูกปราย [IDN-InDepthNews – 05 ตุลาคม2016]

Newsletter

Striving

Striving for People Planet and Peace 2019

Mapting

MAPTING

Fostering Global Citizenship

Partners

SDG Media Compact


Please publish modules in offcanvas position.